Ustawa o rachunkowości i zarazem obowiązek prowadzenia ksiąg handlowych dotyczy kapitałowe spółki prawa handlowego: (spółka akcyjna i z o.o.) oraz osobowe spółki prawa handlowego (komandytowa i komandytowo-akcyjna).

Zastosowanie jej przepisów przez spółki cywilne, spółki jawne, spółki partnerskie osób fizycznych, i same osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą uzależnione jest od osiągnięcia przychodu netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy, będącego w walucie polskiej równowartością co najmniej 1 200 000 EURO.

Zgodnie z Ustawą, rachunkowość jednostki obejmuje:

1. przyjęte zasady (politykę) rachunkowości,
2. prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych,ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym,
3. okresowe ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów,
4. wycenę aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego,
5. sporządzanie sprawozdań finansowych,
6. gromadzenie i przechowywanie dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą,
7. poddanie badaniu i ogłoszenie sprawozdań finansowych w przypadkach przewidzianych ustawą.
   Każda jednostka stosująca się do zasad wynikających z ustawy o rachunkowości powinna posiadać dokumentację opisującą w języku polskim i przyjęte przez nią zasady (politykę) rachunkowości. Należą do niej min takie elementy jak:

• określenie roku obrotowego i wchodzących w jego skład okresów sprawozdawczych,
• metoda wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego,
• sposób prowadzenia ksiąg rachunkowych, w tym co najmniej:
  a) zakładowy plan kont,
  b) wykaz ksiąg rachunkowych, a przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera – wykazu zbiorów danych tworzących księgi rachunkowe na komputerowych nośnikach danych
  c) opis systemu przetwarzania danych, a przy prowadzeniu ksiąg rachunkowych przy użyciu komputera – opisu systemu informatycznego,

Prowadzenie ksiąg rachunkowych

Zgodnie z Ustawą o rachunkowości księgi rachunkowe powinny być prowadzone:

• rzetelnie, 
• bezbłędnie, 
• sprawdzalnie 
• na bieżąco. 

Księgi uznaje się za prowadzone bezbłędnie, jeżeli wprowadzono do nich kompletnie i poprawnie wszystkie zakwalifikowane do zaksięgowania w danym miesiącu dowody księgowe, zapewniono ciągłość zapisów oraz bezbłędność działania stosowanych procedur obliczeniowych. W przypadku nie prowadzenia ksiąg rachunkowych w siedzibie jednostki kierownik jednostki obowiązany jest powiadomić właściwy urząd skarbowy o miejscu prowadzenia ksiąg w terminie 15 dni od dnia wydania ksiąg poza siedzibę jednostki. Księgi rachunkowe (wraz z wszystkimi dokumentami) podlegają przechowywaniu przez okres co najmniej 5 lat. Identyczny okres ustalony jest dla: dokumentów inwentaryzacyjnych, dokumentacji przyjętego przez firmę sposobu prowadzenia rachunkowości, dowodów księgowych dotyczących wieloletnich, rozpoczętych, inwestycji, pożyczek, kredytów oraz umów handlowych, roszczeń dochodzonych w postępowaniu cywilnym lub objętych postępowaniem karnym lub  podatkowym.  Dowody księgowe dotyczące wpływów ze sprzedaży detalicznej przechowuje się do dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za dany rok obrotowy, nie krócej jednak niż do dnia rozliczenia osób, którym powierzono składniki aktywów objęte sprzedażą detaliczną. Zatwierdzone roczne sprawozdania finansowe podlegają przechowywaniu bezterminowo Natomiast karty wynagrodzeń pracowników bądź ich odpowiedniki – przez okres wymaganego dostępu do tych informacji, wynikający z przepisów emerytalnych, rentowych oraz podatkowych, nie krócej jednak, niż 5 lat. Okresy przechowywania oblicza się od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dane zbiory dotyczą.

Kto wbrew przepisom ustawy dopuszcza się do:

• nieprowadzenia ksiąg rachunkowych, 
• prowadzenia ich wbrew przepisom ustawy lub 
• podawania w tych księgach nierzetelnych danych,  
• czy też nie sporządza sprawozdania finansowego, 
• sporządza go niezgodnie z przepisami ustawy lub 
• zawiera w tym sprawozdaniu nierzetelne dane 

– podlega grzywnie lub karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.

Sprawozdanie finansowe

Na sprawozdanie finansowe składane przez firmę do Urzędu Skarbowego oraz Krajowego Rejestru Sądowego składa się: 

bilans, rachunek zysków i strat, informacja dodatkowa, obejmująca wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia. Sprawozdanie finansowe jednostek podlegających corocznemu badaniu przez biegłego rewidenta, obejmuje ponadto zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym.

Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego, nie później niż, w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego. Jest to tzw “wstępne sprawozdanie finansowe”. Sprawozdanie to podpisuje, podając zarazem datę podpisu – osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych i kierownik jednostki, a jeżeli jednostką kieruje organ wieloosobowy – wszyscy członkowie tego organu. Roczne sprawozdanie finansowe jednostki podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający, nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego. Jest to ostateczny termin złożenia sprawozdania do Krajowego Rejestru Sądowego.

Jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, powinna ona zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie  zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy. Natomiast jeżeli jednostka otrzymała informacje o tych zdarzeniach, po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, to ich skutki ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te otrzymała.

W przypadku, gdy w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu podstawowego, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w art. 4 ust. 1 ustawy o rachunkowości, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako “zysk (strata) z lat ubiegłych”.

Tagi

Sprawozdanie finansowe Ustawa o rachunkowości Księgi rachunkowe Ustawa o rachunkowości sprawozdanie finansowe

Podobne strony

• Sprawozdanie finansowe
• Analiza finansowa w przedsiębiorstwie
• Badanie sprawozdań finansowych
• Księgi handlowe – pełna księgowość
• Doradztwo podatkowe

Ty też możesz skomentować ten artykuł. Podziel się z innymi swoją opinią. Bądź pierwszy !

• Nick ^*:
• Treść ^*:
• Przepisz kod ^*:
  
•